الشيخ محمد تقي بهجت

333

جامع المسائل ( فارسي )

زمان مملوكيّت ناذر گذشته باشد ، و همچنين « مال قديم » بنا بر اظهر ؛ مگر آن كه قصد نمايد در نذر ، خصوصيّتى را كه مستلزم اقل يا اكثر باشد . 5 - مسائل نذر تصدّق نذر مطلق تصرّف به مال و اگر نذر [ كرد ] تصدّق به مالى را ؛ پس با تعيين ، متعين مىشود ؛ و با عدم تعيين ، مجزى است اقل مالى كه قابل تصدّق باشد ، و مجزى است ابراء غريم ؛ و مىتواند به هاشمى بلكه غنىّ هم تصدّق نمايد بنا بر صحّت تصدّق به هاشمى بالنسبه به خصوص صدقه و خصوص متصدّق ، و همچنين به غنى . نذر تصدق به مال كثير و اگر نذر تصدّق به مال كثير نمود ، پس مجزى است 80 درهم ، مگر آن كه قصد كند خصوصيّتى را كه مستلزم اقل يا اكثر باشد مثل عرف زمان و مكان خود را در « كثير » . و اظهر عدم فرق بين نذر و امثال آن از وصايا و اقارير است ، مگر آن كه در بعض آنها خصوصيّت مقصودهء مذكوره ظاهر باشد و در بعضى نباشد . و در تعيين مميّز از حيث درهم و دينار يا سائر عروض ، قرينه متّبع است ؛ و با فقد آن ، اكتفاى به أقلّ كه درهم است ( به قياس به دينار ، و در غير آنها ملاحظهء اقلّ به حسب قيمت در دو احتمال ) مىشود اگر كثرت عرفيّه دارد . نذر تصدق به مال جليل يا خطير يا عظيم اگر نذر كرد تصدّق به مال جليل يا خطير يا عظيم ، پس تفسير او تعيين مىنمايد مقصود او را در حال نذر ؛ و با عدم تعيّن در قصد ، صدق عرفى متّبع است . و همچنين اگر تفسير او ممكن نشد به واسطهء موت ولىّ ، رعايت صدق عرفى را مىنمايد . و اگر ادعا كرد قصد معيّنى را ، اقرار او مسموع است در حق خودش و هر كه در حكم او است . نذر تصدق در مكان معين اگر نذر كرد تصدّق در مكان معيّن را ، لازم است عدم تعدّى ؛ پس اگر مخالفت كرد